واحه

کاربری‌های مختلف خدماتی، فرهنگی، آموزشی، ورزشی و ….. در حجم افقی تحتانی جانمایی شده‌اند و نیازهای ساکنین در بناهای بلند مرتبه را به خوبی پاسخ می‌دهند. فضای میانی ساختار U شکل، به یک حیاط داخلی رو باز اختصاص یافته تا امکان تجمع، گفتگو، دیدار، بازی و پیاده‌روی ساکنین را فراهم کند. طراح، شکست‌هایی را در طبقات فوقانی و تحتانی برج‌ها ایجاد کرده‌است تا ساختار U  شکل پروژه را انعطاف پذیرتر کند. این عقب نشینی‌ها در طبقات فوقانی، علاوه بر خلق جذابیت بصری، سبب شده تا تراس‌های وسیعی برای واحدهای مسکونی در این طبقات بوجود آید که بر کیفیت فضایی واحدهای موجود در این طبقات افزوده است. پیش آمدگی‌های در نظر گرفته شده در طبقات همکف، ساختار پلکانی را در حیاط میانی بوجود آورده که اشاره‌ای به باغ‌های تخت، در معماری گذشته ایران دارد و هویت ویژه‌ای به آن بخشیده‌است.

تقسیم هریک از احجام عمودی به 4 بخش و لغزش آن‌ها نسبت به هم در پلان، از مقیاس بزرگ دو برج مسکونی کاسته و سازگاری آن با بافت آپارتمانی موجود در محله را، در پی داشته‌است.

این مجموعه زیستگاهی، که کلیه برنامه و عناصر پروژه را درخود جای می‌دهد، درون یک گودال به مساحت کل سایت قرار می‌گیرد تا علاوه بر تاکید بر فرم جزیره بودن آن، نقش نور رسانی به طبقات زیر زمین اول و‌ دوم را نیز ایفا کند. دسترسی پیاده از خیابان‌های اطراف به مجموعه از طریق پل‌های متعدد، امکان پذیر می‌باشد که صحنه‌های جذابی را در هنگام عبور از گودال برای مراجعه کنندگان بوجود می‌آورد.